Promoot uw product of merk hier
In 1985 was Oscar Wilde de beroemdste man in London. Zijn liefde was Bosie Douglas...
zoon van de notoire Markies van Queensberry.
Uit woede liet Queensberry een kaart achter bij de Wilde's club met de tekst:
'Voor Oscar wilde die poseert als een homo'
Wilde klaagde ze aan voor smaad, maar eindigde zelfde in de lik voor sodomie.
Hij mocht twee jaar brommen gepaard met dwangarbeid.
Hoog boven de stad, op een lange pilaar...
stond het beeld van De Gelukkige Prins.
Hij was geheel bedekt met gouden blaadjes.
Als ogen dienden twee heldere saffieren...
en op het gevest van zijn zwaard gloeide een grote robijn.
Hij werd zeer bewonderd.
Op een nacht vloog een zwaluw boven de stad.
Zijn soortgenoten waren zes weken eerder naar Egypte vertrokken...
maar hij was achtergebleven.
Waar zal ik...?
De hele volgende dag zat hij op de schouder van de prins...
en vertelde hem verhalen over wat hij gezien had in vreemde landen.
Over de rode ibissen aan de oevers van de Nijl...
en goudvissen vangen met hun bekken.
Over de koning van de bergen van de maan
die zo zwart als ebbenhout is...
en een grote kristal aanbidt.
Zwaluw, zwaluw, zwaluwtje, zei de Gelukkige Prins.
Je vertelt me over prachtige dingen.
Maar nog mooier dan dit...
is het lijden van mannen en vrouwen.
Er is geen groter mysterie dan lijden.
Vlieg boven mijn stad, zwaluwtje...
en vertel me wat je daar ziet.
Dus vloog de zwaluw over de grote stad...
en hij zag hoe de rijken zich vermaakten in hun mooie huizen...
terwijl hongerende kinderen...
lusteloos de zwarte straten in keken.
Aan een tafel zat een gebroken man...
met een bosje verlepte violen naast hem.
Hij was een schrijver.
Maar hij had het te koud om zijn toneelstuk af te maken.
Het is een droom.
Een heerlijke fles. - Mooie zaak ook.
Als we straks in Londen zijn, kom je dan naar de club?
Graag. Welke?
The Carlton. - Heerlijk.
Ik heb nog nooit een man zo...
Wat is er, lieve? - Ik heb mijn waaier laten liggen.
Gaat het goed met haar?
Meneer Wilde.
Meneer Wilde?
Mevrouw. - U herinnert zich mij toch wel?
Ik ben mevrouw Arbuthnot.
Ik ben op al uw premières geweest. - Natuurlijk, mevrouw.
Zo'n gezicht vergeet ik nooit. Wat aardig dat u me aanspreekt.
Ik zie dat het goed met u gaat. - Heel goed, meneer.
En met u?
Lydia. Kom onmiddellijk hier.
Ik moet gaan.
U kunt me zeker geen £5 lenen, hè?
Ik zit momenteel een beetje krap. Ik vind het naar dat ik het moet vragen...
Lydia. - Ik kom er aan.
Meneer Wilde, ik...
Ik wenste... - Wens niets, mevrouw.
Het zou uit kunnen komen.
Maar bedankt voor een harmonieus moment in een valse fuga.
Ga onmiddellijk terug naar Jeffrey.
Als je nog eens tegen mijn vrouw praat, vermoord ik je. Is dat duidelijk?
Goedenavond, meneer Melmoth. - Goedenavond.
Heeft u vandaag nieuws over uw geldopname bij de bank?
Helaas niet, meneer Dupoirier. Maar wees niet bang...
Meneer Ross komt morgen met royalty's, contracten en baar geld.
Uitstekend nieuws, meneer Melmoth.
Vijf pond.
Zie mijn Christusbloed stromen langs het firmament.
Ik kom eraan.
Hou op met huilen.
Wat is er aan de hand?
Luciferstokje. Huil niet. Ik smeek het je. Wat is er gebeurd?
De nonnen van het weeshuis kwamen hem ophalen...
en hebben al z'n lucifers meegenomen. - Zorg dat ik niet terug hoef, Jo.
Ik beloof voorzichtiger te zijn.
Misschien is het beter voor ons alle twee.
Jij bent veilig en ik hoef me geen zorgen meer te maken.
Het wordt hier te gevaarlijk. - Maar we zijn broers. We horen samen.
Maar het is te erg. Ik heb ook nieuws.
Dankzij een onverwachte meevaller, kan ik jullie een absint aanbieden...
en cocaïne.
Op de vooravond van je vertrek...
en een geluksmoment voor mij...
Leon, wil je mij je broer lenen om de gebruikelijke redenen?
Nee. - Nee?
Twintig minuten dan. En je moet dat verhaal afmaken.
Weet je...
Ik denk dat ik nooit gelukkiger ben geweest in mijn leven.
In deze kamer...
op dit moment.
Het straatlicht. - Welk licht?
De aanblik van jou...
Een marmeren standbeeld...
We hebben ons verloren in onze liefdeswereld.
Omringd door de symfonie van naburige copulatie.
Je weet dat je van me houdt, Johnny.
Ook al worden de geluksmomenten bezoedeld door bankbiljetten.
Maar wat doen we eraan?
Bedankt.
Voor dit.
Dat was bijna een uur. Tijd voor verhalen.
Ga zitten.
Waar was ik? - Onder de brug.
Onder de brug.
Onder de brug lagen twee jongens in elkaars armen...
om warm te blijven.
Wat hebben we honger, zeiden ze.
Blijf daar niet liggen, riep de wacht en ze vertrokken de regen in.
De zwaluw vloog terug naar de prins om te vertellen wat hij had gezien.
Ik ben met goud bedekt, zei de prins.
Je moet blad voor blad alles van me afhalen...
"en dat aan de armen geven."
Stervelingen denken altijd dat goud gelukkig maakt.
Boudicca.
Mijn lieve Boudicca.
We zijn met z'n drieën. - Geen kinderen, Oscar.
Dat is geen kind, maar een dwerg. Heel beroemd in Polen.
Goedenavond, meneer. - Ober...
Absint. - Zeker, meneer.
En voor u, heren? - Een bier.
Je bent echt te jong om bier te drinken.
Maar wat maakt 't uit. Het is vakantie.
Ik ben gek op dit lied.
Maurice, soldaat van me. Kom onmiddellijk en verruk me.
Broer van me.
Ik wist niet dat je er was.
Stom varken. Ga terug naar je eigen kots.
U beledigt mijn vriend, meneer. Bied u excuses aan of ik dood u.
Laat me los, stuk vuil.
Hoe zou ik dat kunnen weerstaan?
Het profiel van Napoleon...
zonder ook maar één van zijn mindere kenmerken.
Hou op.
Jij, eruit. En neem die hoer van je mee. En jij soldaat, ga zitten.
Mevrouw Boudicca, wat losgeslagen veren. Meer niet.
En wie gaat die schade betalen? Ik. Ik zal voor u zingen.
Oscar, hou je kop en ga zitten. - Stil.
Mag ik?
En u? Betalen of zingen?
Zingen.
# Ik ben een meisje #
# En ik kom net aan #
# Uit het land waar ze dingen groots doen #
# Tussen de jongens heb ik een minnaar #
# En sinds ik een minnaar heb, Scheelt 't me geen mallemoer #
# De jongen die ik liefheb #
# Staat op het schellinkje #
# De jongen die ik liefheb Kijkt op me neer #
# Daar is-ie Zie je hem niet? #
# Hij wuift met z'n zakdoek #
# Vrolijk als een krekel #
# Die op het blad leeft #
# Als ik een hertogin was Met veel geld #
# Gaf ik het aan mijn Johnny Die met me gaat trouwen #
# Maar ik heb geen cent Dus ik leef van liefde en kussen #
# En gelukkig zijn Als de vogels in de boom. #
De acteurs...
hebben een charmante uitvoering gegeven van een heerlijk toneelstuk.
Uw waardering was bijzonder intelligent.
Ik feliciteer u met het succes van uw optreden.
Wat me ervan overtuigt dat u bijna net zo'n hoge dunk heeft van het toneelstuk...
als ikzelf.
Oscar Wilde.
Uw misdrijf is zo ernstig...
dat ik mezelf sterk moet inhouden bij het beschrijven van de gevoelens...
die u oproept in het hart van elke man van eer.
Het heeft geen nut u erop aan te spreken.
Mensen die dit soort dingen doen, kennen vast geen schaamtegevoel.
Onder deze omstandigheden verwacht men dat ik...
de strengste straf geef die de wet toestaat.
Het hof veroordeelt u tot twee jaar gevangenisstraf en dwangarbeid.
Meneer Melmoth, uw vriend is er.
Robbie.
Mijn eenzame ruiter van de Apocalyps.
Je hebt me in ballingschap gebracht, lieve jongen.
Waar breng je me nu heen? - Nergens.
Welk schip? Ierland, zeg je? - Geen schepen, Oscar.
Ik ben hier in Parijs. Ik heb je toelage bij me.
Mooi. Ik heb niet gegeten.
Ik strijd op leven en dood met dit behang, Robbie.
Een van ons twee moet weg.
Volgens Maurice heb je je gisteravond flink aangesteld.
Het is zo goed als onmogelijk om je flink aan te stellen...
in de beperkende omstandigheden waarin ik verkeer.
Maar ik geloof dat ik mijn best heb gedaan.
Vannacht droomde ik dat ik met de doden dineerde.
Dan zul jij wel de gangmaker van het feest zijn geweest, Oscar.
Wat is dit? - Morphia.
Ik ben er niet helemaal bij, lieve jongen.
Ik heb een slechte tijd gehad.
Ik heb al twee dagen geen cent op zak.
Dus moest ik rondzwerven, vol wilde verlangens...
opgesloten in de ring van boulevards.
Een van de ergste in het inferno.
Van tafels springen op uw leeftijd.
Wat vindt u, dokter? - Het abces is gaan etteren.
Als het niet verbetert, moeten we opereren.
Ik zal nooit vergeten hoe aardig je was toen ik uit de gevangenis kwam.
Wat hadden we die dag hooggespannen verwachtingen.
Maar ik was vanaf het begin verdoemd.
Waarom ren je je noodlot tegemoet?
Waarom is dat zo fascinerend?
Hoe gaat 't met je? - Waar is Reggie?
Hij wacht op ons in het hotel. Hij wilde zeker weten dat er geen...
moeilijkheden zouden zijn.
Heb je alles? - Nee.
Ik heb Oscar Wilde achtergelaten in Newhaven.
En dit is het laatste dat hij geschreven heeft.
De geweldige brief waarover ik je vertelde.
Maak drie kopieën. Stuur een naar Bosie Douglas...
een naar mij en hou het origineel achter slot en grendel. Begrepen?
Kom mee.
Als iemand om je papieren vraagt, zeg dan dat ze in je hutkoffer liggen.
Sebastian Melmoth.
Reggie. - Wat een groot genoegen.
Je eerste keer in Dieppe, Sebastian? Wat leuk.
Ik stel je voor aan onze goed vriend, de manager.
Melmoth dit is Monsieur Duroc.
Zorg goed voor meneer Melmoth. Beste kamer en zo.
Dan laat ik jullie alleen. Lunch je? - Waarschijnlijk wel.
Wilt u uw kostbaarheden en papieren aan ons toevertrouwen?
Dan leggen we die in onze kluis.
Ze liggen in mijn hutkoffer.
Welkom in Frankrijk, meneer Melmoth.
Mijn favoriete blauw. - De kist is van Reggie.
En dit is £800 die we ingezameld hebben toen je in de gevangenis zat.
Daarmee zing je het wel uit tot je weer aan de slag gaat.
Ik pas hier wel op.
Lieve Oscar.
Vind je je nieuwe naam mooi?
Ik vind hem bijna net zo mooi als ik de oude verafschuw.
Brieven.
En kijk eens.
De uitrusting van een balling is niet compleet...
zonder een gesigneerd portret van de grote weduwe zelf.
Je moet er naakt voor dansen op haar jubileum, volgende maand,
Het is van hem. - Oscar?
Ik kan jullie beter nu maar zeggen...
dat ik van plan ben het weer goed te maken met mijn vrouw.
Als zij me terug wil hebben.
En wees gerust: ik zal Lord Alfred Douglas nooit meer zien.
Dat deel van mijn leven ligt achter me.
Nee, hij was hels. - Echt.
Toe, Oscar, dat is gewoon niet waar.
Dat is het punt juist.
Van wat je zegt, lijkt Reading Gaol me een betoverend kasteel.
Met de gouverneur als de leidinggevende elf.
Ik heb God in de gevangenis gezien. - Waarvoor zat zij vast?
Maak geen grappen, Reggie. In de cel zijn God en mens alleen.
Na drie dagen in de hel stond Jezus op uit de dood...
brak zijn graf open, gooide zijn lijkwade weg...
en nam voor altijd z'n plaats in in het hart van de mens.
Na 700 dagen dwangarbeid, opende mijn graf zich.
Ik ben naar de boottrein getrippeld en ben wedergeboren.
Door hem, met hem en in Frankrijk.
Erg goed, Oscar. We maken nog wel een goed katholiek van je.
Anders dan de lieve Jezus heb jij bagage...
en £800 om te besteden voor je ten hemel vaart.
Of naar het vagevuur.
Vijftien jonge dichters uit Parijs verwelkomen je in je ballingschap.
Ze nemen een cheque mee. - Goed.
Wat ik wil zeggen, lieve Reggie, is...
dat ondeugd en genot me in hun greep hadden.
Dat was fout en ik heb geboet.
Misschien is de lei nu schoon, misschien ook niet. Wie weet?
In elk geval ben ik er nu klaar voor om terug te keren naar het leven.
Kom je beneden, Oscar? Ik heb mijn toiletspullen nodig.
Constance, lieve, goede, mooie vrouw van me.
Niets kan het grote verdriet wegnemen dat ik je heb aangedaan.
Dat weten we alle twee.
Twee jaar lang heb ik op harde planken gelegen,
op koud steen geknield, in schaamte gegeten en aan weinig anders gedacht.
Ik leef alleen nog dankzij jou en mijn zonen.
Als ik de hoop niet had gehad dat we elkaar weer zouden zien...
had ik het niet volgehouden.
Mijn wens om te leven, liefste Constance, is intenser dan ooit.
Ook al is mijn hart gebroken. Daar zijn harten voor gemaakt.
Daarom stuurt God smart naar de wereld.
Schrijf me zo snel mogelijk en zeg dat ik nog altijd jouw Oscar ben.
Toespraak, toespraak.
Het feit dat de delicate bloemknoppen van de Franse kunst...
hun weg hebben gevonden naar deze afgelegen post...
om daar een welkom te bieden aan deze...
verschrompelde en vertrapte lelie...
op de resten van wanhoop...
geeft weer een sprankje hoop...
dat hij toch weer tot leven kan komen...
en kan opbloeien...
op de twee bergtoppen van Parnassus.
Uw rekening, meneer. - Heb ik daarom gevraagd?
Op u allen. U bent werkelijk schitterend.
Blijf op afstand. Ik wil niks oplopen.
Koffie. Zes koffie met melk.
Draag je vandaag je zijden kousen niet, Oscar?
Lieve jongen. - Ja, Hyacinth?
Herinner me eraan dat ik de lakens vandaag verschoon, lieve jongen.
Je slanke, gouden wangen...
hebben een strontstreep achtergelaten aan jouw kant van het bed.
U gaat te ver, meneer.
Nee, u gaat te ver, mevrouw.
Garçon, er zit stront op het trottoir. Haal het weg.
Daar ben je.
We zijn laat. Ze wachten op ons.
Gaat het met je, Oscar?
Nee, niet echt.
We gaan terug naar het hotel.
Laten we ze achterna gaan.
Jee, ze komen ons achterna.
Wacht op me. Ik wil je bedekken met honing en het er weer aflikken.
Ontoelaatbaar.
Deze kant uit.
Kijk. Stokken.
Dit is leuker dan jagen. - Kom mee.
Vlug. Een kerk.
Wat is er aan de hand, Oscar?
Wat wil je nog meer?
Blijf van me af.
Je hebt me alles al afgepakt, stuk stront.
Mijn gezin, mijn werk, mijn vrijheid, alles.
Er is niks meer over.
Wil je me doden? Ik ben al dood, kuttenkop.
Donder op.
De natuurlijke habitat van de hypocriet is Engeland.
Ga daar naar terug. Laat mij met rust. Wegwezen.
Ik wist niet dat je dat in je had.
Dat heb ik ook niet. Ik heb niets in me.
Zelfs geen angst.
Zonder waarschuwing werd ik op een middag overgebracht...
van Wandsworth naar Reading Gaol.
Op klaarlichte dag, met de trein...
vastgeketend aan een bewaker als een circusbeer.
Die reis was de meest uitgelezen marteling die Hare Majesteit voor me in petto had.
Op Clapham Junction moesten we wachten op een andere trein.
Een half uur, schatten van me, op perron 2.
Helaas was mijn publiek me niet vergeten.
Eerst giechelden en wezen ze alleen.
Toen begon een man te schreeuwen.
Het is die verrekte Oscar Wilde.
Hij liep heen en weer met opgestoken vinger...
terwijl hij mijn misdrijven opnoemde voor een groeiend en betoverd publiek.
We moeten die liefde niet en noem de naam ervan hier niet.
Bij elke wending kreunden en zwaaiden ze als één.
Spuwend, schreeuwend, bloeddorstig.
En ik...
Ik zag de toekomst.
Het was het eind van alle rust.
Ik zal het op mijn sterfbed zien.
Wilt u deze brief aan meneer Wilde geven?
Hemeltje. Het is van de commissaris van politie.
Lees jij 'm maar.
Hij wordt het land uitgezet als hij zich niet beter gedraagt.
Ons feestje met de Franse dichters is hier niet goed gevallen.
Vertel het hem alsjeblieft nu niet.
Anders steekt hij waarschijnlijk het hotel in brand.
Godzijdank ga ik morgen weg.
Kijk uit, Robbie. Hij vreet je op.
Hij kan er niets aan doen.
Welterusten, lieve jongen.
Kom, heren.
Ik heb je brief uit de gevangenis gelezen.
Die is werkelijk erg goed.
Je zou hem De Profundis moeten noemen.
Hij is inderdaad vanuit de diepten geschreven.
Bosie vermoordt je als hij 'm leest.
Ik heb jou een paar harde brieven geschreven. Mijn excuses.
Die heb je aan ons allemaal geschreven. - Ik weet het.
Het gevoel van totale onmacht en wanhoop daarbinnen, kan ik moeilijk verwoorden.
Je wordt woedend.
Je praat nooit. Je huilt enkel en hebt diarree.
Resultaat: krankzinnigheid.
Vergeef je me?
Wie had die middag van onze kennismaking vijftien jaar geleden gedacht, dat we nu...
hier zouden zijn?
Leprozen die bij volle maan dineren in de een buitenlands hotel.
Best romantisch op een bepaalde manier.
Behalve dat jij niet melaats bent.
Morgenochtend waai je weg op de zeebries. Bestemming: Dover.
En over dat "Wie had gedacht...": We hebben elkaar ontmoet in een openbaar toilet.
En we zijn hier terecht gekomen.
Je hoeft geen helderziende te zijn om de puntjes met elkaar te verbinden.
Ik was op weg naar een matinee.
En ik ging naar mijn club.
Een andere straat, een minuut later...
een ander toneelstuk en wie weet...
was ik wel de bekroonde dichter geweest, hoewel ik dat betwijfel.
Intimiteiten in de goot, gevolgd door fantasie bij de goden.
De rest is stilte.
Hij droeg zijn scharlaken mantel niet.
Want bloed en wijn zijn rood.
En er zat bloed en wijn aan zijn handen.
Toen ze hem bij de dode vonden.
De arme dode vrouw die hij had liefgehad.
En vermoord in haar bed lag.
Superbe.
Als de voogd van uw zoon kan ik niet sterk genoeg zeggen...
hoe geschokt ik ben dat u überhaupt contact met uw echtgenote hebt.
Mevrouw Holland. - Mevrouw Wilde.
Constance.
We zijn al jaren bevriend.
Ik was de executeur testamentair van je grootvaders erfenis.
Je moet ons vertrouwen. Teken alsjeblieft.
Cyril en Vyvyan, hou op met vechten.
Wees uiterst voorzichtig als je zijn brief beantwoordt.
Ik weet zeker dat als ik hem één keer zag, ik hem alles zou vergeven.
Precies, lieve, en dan zou je eeuwig hier in Heidelberg vastzitten.
Misschien gaan we in de lente naar Genua.
Een chirurg daar denkt iets te kunnen doen aan mijn slechte rug.
Je moet wachten.
Denk aan je kinderen.
Hij moet aan je bewijzen dat hij zal veranderen. Dat hij dat kan.
Na jouw vertrek ben ik helemaal alleen. - Dat is gewoon niet waar.
Mijn vrouw stuurde een walgelijke brief. Misschien zal ze me ooit weer zien...
maar niet in de nabije toekomst. En de jongens waarschijnlijk nooit meer.
Eerlijk gezegd verbaast het me dat je dacht dat Constance je überhaupt nog wil zien.
Je schrijft haar één brief met je gebruikelijke geparfumeerde onzin...
en denkt dat ze alle ellende die jij haar jarenlang hebt aangedaan...
simpelweg vergeet.
Als je hier bent om me boos te maken, kun je beter meteen terug naar Dieppe...
waar elk uur een trein vertrekt. Elk uur.
Ik wil je niet boos maken. Ik wil dat je redelijk bent.
Bosie, die jullie verachten, bood tenminste zijn hulp aan.
Werkelijk? Hoe dan? Hoe gaat Bosie je helpen?
Bosie houdt van me, Robbie.
Op een manier die jij nooit zult begrijpen.
Hoe dan ook, hij komt volgende week hierheen.
Dan zul je Constance nooit meer zien.
Je vergeet dat, ondanks alles, ze je nog steeds £4 per week toestuurt.
Die £4 hangt af van de afwezigheid van Bosie in jouw leven.
Maar hij geeft je vast geld als hij hier komt. Van zijn moeder.
Ik ben helemaal alleen. Ik heb niemand. Waarom ben je zo hard?
Je hebt mij. Ik ben er.
Maar dat is niet genoeg, hè?
Waarom is dat niet genoeg, Oscar?
Eerlijk gezegd, liefste...
ben je niet groot genoeg en zeker niet ruig genoeg.
Laten we in hemelsnaam wat drinken.
Wees niet boos. Je bent niet voor woede gemaakt.
Ik heb gisteren een moooie pelgrimstocht gemaakt naar de Notre-Dame de Liesse.
Wist je dat liesse het middeleeuwse woord was voor geluk?
Nee, dat wist ik niet. - Nou, dat is het.
Ik ga er elke dag heen.
Het duurt tien minuten om er te komen en net zoveel om weer terug te komen.
De priester, die charmant en zeer aantrekkelijk is...
is een grote vriend geworden.
Gisteren heeft hij me al zijn gewaden laten zien.
Hij zag er vooral bekoorlijk uit in zijn martelaarskledij.
Diep rose met strepen bloed.
Zie je, Robbie.
Lijden is niets als er liefde is.
Liefde is alles.
Bosie.
# De jongen die ik liefheb #
# staat op het schellinkje #
# De jongen die ik liefheb, kijkt op me neer #
# Daar is hij, zie je 'm niet... #
- # Wuivend met zijn zakdoek #
# Vrolijk als een krekel #
# Die leeft op het blad #
Toe, Oscar. Het is niks voor jou om niets te zeggen.
Kom op.
Het is goed.
Kom.
Ga zitten.
Gaat het? Kan ik helpen?
Hij heeft zojuist slecht nieuws gekregen. - Dat spijt me.
Zeer slecht nieuws.
Het is goed. - Dank je.
Hoe gaat het met je?
Wat fijn om je te zien. - Jou ook.
En die nacht...
Wat betreft die brief die ik je uit de gevangenis heb gestuurd.
Die heb ik nooit gekregen. Wat stond erin?
Niet veel.
Het was enkel mijn getuigenis.
De Profundis.
Oscar, ouwe nicht. Kom hier.
Ik ben mijn eigen Judas.
Ik heb een borrel nodig.
Kom mee.
Wat zijn je plannen? - Welke plannen kan ik hebben?
Melmoth is gedoemd om over de wereld te zwerven...
om te schuilen waar hij kan.
Ik ga misschien naar het zuiden. - Napels.
Eerst zien, dan sterven. - Als het toch zo simpel was.
Heb je nog wat geschreven?
Een ballade over de gevangenis. Hij is bijna af.
Best goed, eigenlijk.
Oscar, laten we weglopen. Ergens heen waar niemand ons vindt.
Napels eigenlijk.
Lieve jongen, je weet niet wat je zegt.
Ik sterf van de honger. Laten we bestellen.
Waarom hokken we samen in een stationshotel?
Over enkele ogenblikken Brussel op perron 3.
Omdat ik geruïneerd ben.
Als je met me naar Napels zou gaan, werd de wereld een plaatje...
waarnaar je wel kon kijken maar die je nooit kon aanraken.
Hou je zoveel van me, Bosie?
Hoe dan ook, we hebben geen geld.
Geld... Mijn moeder heeft enorm veel.
Waarom lach je?
Niets. Om iets dat Robbie zei.
Robbie was vanaf onze eerste dag tegen me.
Hij is verschrikkelijk jaloers. - Robbie houdt van me, Bosie.
Op een manier die jij nooit zult begrijpen.
Zullen we een kamer boeken?
Mijn terugkeer naar Bosie was psychologisch niet te vermijden.
Ik kan niet leven zonder de sfeer van liefde.
Ik moet liefhebben en geliefd worden, tegen elke prijs.
Wat ik gedaan heb, is fataal geweest.
Ik hou van hem zoals ik eerder deed. Met een vleugje tragedie en ondergang.
Luister eens even, jij kleine...
Hij zit onder mijn stoel.
Daar is hij. Pak 'm.
Hij zit achter de kast. Pak 'm. Oscar, ze zijn verdomme overal.
In vredesnaam, houd je kalm. - Hij was in bed, verdomme.
Dood hem.
Het is maar een rat. Maak je niet ongerust.
Je bent volkomen hysterisch.
Haal dat bij me weg, verdomme. Hou het bij me weg.
Dit hotel is een lachertje.
Ik verbied het. Ik verbied dat hij met die helse man leeft.
Niemand kon er iets aan doen. - Ik stop zijn toelage.
Zeg dat maar als u hem ziet. - Dat is onwaarschijnlijk.
Ik ben zijn literaire agent niet meer.
Hij weet niet dat u hier bent, neem ik aan?
Inderdaad.
Waarom maakt het u zoveel uit?
Ze hebben me voor u gewaarschuwd. U zou niet te vertrouwen zijn.
Maar we zijn hetzelfde, u en ik.
Hij heeft u ook verdriet gedaan, hè?
Oscar heeft zichzelf kapotgemaakt en iedereen om hem heen.
Kijk maar eens naar mij, meneer Ross. Kijk gewoon maar naar mij.
Hij heeft me vermoord.
Ik krijg er de rillingen van.
Onze goede vriend, de heks, komt vrijdag om zaken af te ronden.
Maar haar spreuken en geurtjes lijken te hebben gewerkt.
Dat werd tijd. - Het goede nieuws is...
dat de ratten weg zijn.
Het slechte nieuws is dat mijn toelage is beëindigd.
Moeten we altijd over geld praten tijdens de lunch?
Ik praatte natuurlijk ook liever met onze ober over serveertechnieken.
We moeten een soort plan maken, Bosie.
Ik kwam hier op jouw uitnodiging. Je had geld, zei je. Dat heb je niet.
Ik accepteer dat.
Waarom zou een perfect goddelijke luipaard zijn vlekken veranderen?
Maar het feit blijft dat we £6 hebben. - Vijf.
Ik moest de huur van vorige week betalen.
Voorzichtig, zijn moeder kijkt.
Ja, en ze is opgetogen.
Doe niet zo saai. Oscar, wat is er met je gebeurd?
We hebben £6 per week van mijn moeder...
en £100 voor het libretto dat je nooit zult schrijven.
We hebben boord- en manchetknopen, vrienden en relatie en bovenal elkaar.
De een kan de ander opeten en van de huid een tent maken.
Maak je in hemelsnaam geen zorgen.
Mooie fles. - Hoe heet je?
Felice.
Dit is meneer Melmoth. Ik heet Alfred.
Ik heb je op het strand gezien.
Je borst en schouders zijn gespierd.
Je praat altijd tegen jongens alsof het vee is.
Zeg dat ze hun hoeven omhoog moeten doen en hun mond open.
Dit brengt geluk.
En daarna gooi ze weg.
Ik moet zeker weten dat ze niet bij de eerste hindernis vallen.
Ik heb je mond gekust. Je lippen smaakten bitter.
Misschien was het de smaak der liefde.
Ze zeggen dat liefde bitter smaakt.
Toe maar, lieverd. Neuk hem.
Is het niet prachtig?
Zie je wel? Ik kan je gelukkig maken.
Ja, dat kun je.
Geen angst meer.
Geen ambitie meer. Geen tijd.
Alleen nu.
Visserman die naar parels duikt.
Een oud schaap met zijn slachter.
Een dobberende boot op een zilveren zee.
En schandaal...
maar een klein zwart stipje..
Tegen de rand van zonsopgang.
Toch doodt elke man de dingen die hij liefheeft.
Dat is het weten waard.
Sommigen doen het met een bittere blik.
Sommigen met een vleiend woord.
De lafaard doet het met een kus.
De dappere met een zwaard.
Het is af.
Sommigen doden hun lief als ze jong zijn.
En sommigen zijn al oud.
Sommigen wurgen met de hand van lust.
Sommigen met de hand van goud.
De aardigsten gebruiken een mes, want.
De doden worden zo snel koud.
Sommigen hebben te kort lief, anderen te lang.
Sommigen verkopen, anderen kopen.
Sommigen doen de daad met veel tranen.
En sommigen zonder zucht.
Want elke man doodt de dingen die hij liefheeft.
Toch gaat geen enkele man dood.
Daar gaan we. Bosie.
Vrolijk Kerstmis, mijnheer.
Is vader helemaal alleen in het ziekenhuis?
Natuurlijk niet, schat.
Met Kerstmis hebben alle patiënten een feestje.
Felice!
Hoe durf je. Kijk haar eens.
Je vrouw. Hoe kun je haar zo beledigen?
Ik weet wat hier gaande is.
Waar zijn de hoeren? Laat ze me zien.
Ik sleep ze aan hun haren de straat op.
Daarna castreert mijn man je.
Maar mevrouw, er zijn hier geen vrouwen.
Dit is een herenfeestje.
Leugenaar.
Wat is er loos met haar? - Ze is boos.
Meneer Melmoth, het spijt me.
Ik dacht er hier vrouwen waren.
Maar ik zie dat ik het mis had.
God zegene u, meneer.
Maak geen lawaai als je thuiskomt, lieverd.
Deze is van papa.
Vyvyan weet niet wie papa is.
Wel.
Denk je dat ik er de ballen niet voor heb?
Toe, ik zal het je laten zien.
Wat is er in godsnaam aan de hand?
Het blijkt dat in dit moeras alles op de pof kan, behalve seks.
Er is geen krediet als het om liefde gaat. Dat weet je toch.
Felice, geloof me. Hij is het niet waard.
Zal ik dat overnemen?
Nee, hou op.
Wees stil. Hou op.
Verdomme. - Ik zei: hou op.
Waarom heb je dat aan hem gegeven?
Een stomme vraag, ik weet het.
Waarom heb je hem niet gewoon betaald? - Waarmee?
Geld.
Dat heb ik niet.
Hoe bedoel je, dat je het niet hebt?
Mijn moeder heeft mijn toelage stopgezet.
Sinds wanneer?
Allemachtig!
Ik wachtte op het juiste moment om het aan je te vertellen.
En dacht je dat die ellendeling je voor de lol wilde neuken?
Waarom niet? - Je ijdelheid is bijzonder.
De enige die jou voor de lol heeft geneukt, ben ik.
En waar bracht me dat? In de verdachtenbank.
Wat? - Niks.
Dat is het dus. We lijken aan het eind van de weg te zijn.
We hebben geen cent meer. - Nou, niet helemaal.
Jij kunt £200 krijgen en ik kan mijn toelage behouden...
Als?
Nou...
Wat mama en de familie niet kunnen verteren...
is het feit dat we samenleven.
Als we besluiten te scheiden, zegt ze, dan hervat ze mijn toelage...
en, zeer genereus vind ik, geeft ze jou een substantieel...
Een fooi!
Voor geleverde diensten...
aan de familie.
Krijg ik een goed getuigschrift? Mag ik mijn cottage behouden?
Ik word kotsmisselijk van jullie!
En je schijnheilige moeder denkt dat ik kan worden afgekocht voor £200.
Jouw familie heeft me kapotgemaakt, alles van me afgenomen.
Niet in het laatst mijn talent. En alles voor £200.
Talent?
Je hebt jezelf kapotgemaakt, Oscar. - Lazer op.
Want onder die pose schuilt geen inhoud.
Eén goede komedie, drie melodrama's voor het geld...
en die verschrikkelijke nichtenverhalen.
Dat is alles wat er overblijft als je de poeder en de pancake wegveegt.
Je succes was interessant, je honger ernaar pervers fascinerend...
maar dat ben jij, mijn lief, nooit geweest.
Je vond me maar wat interessant toen je werd gechanteerd.
Toen was je in je element.
Je zag de deur naar een betere wereld opengaan en je snelde er doorheen.
Je praat onzin. Mijn vader...
Was een dronken aanrander met vieze nagels, net als zijn zoon.
En jou vader is een moordenaar op vrije voeten!
Toe, Oscar. Je leeft nog.
Ternauwernood.
Hou alsjeblieft op met dat acteren.
Het is vreemd.
Ik heb je nooit eerder echt bekeken.
Ik heb je mijn hele leven gegeven.
En nu zie ik het voor me. Met stront besmeurd.
Ik schrijf als ik in Rome ben. Waar zul jij zijn?
Ik heb werkelijk geen idee.
Ik kan net zo goed hier blijven tot de huur wordt opgezegd.
Dan ga ik waarschijnlijk naar Parijs.
Wie weet?
Hoe dan ook, we houden contact.
Lieve jongen, vind je het heel erg als ik niet wacht?
Ik ben niet gemaakt voor het wuiven met zakdoeken bij een vertrekkende trein.
Ik ben te groot!
Dag, Oscar.
Constance.
Ben jij dat?
Waar is Lord Alfred?
Is hij weg?
Ben je nu helemaal alleen?
Waar zijn de jongens?
Ik moet weer verder.
Ik heb zo'n lange weg te gaan.
Constance...
We wilden nooit... - Ik hield zoveel van je.
Altijd.
Gek, hè?
# De jongen die ik liefheb staat op het schellinkje #
# De jongen die ik liefheb kijkt op me neer#
# Daar is hij Zie je hem niet? #
HELAAS IS CONSTANCE OVERLEDEN BEGRAFENIS IN BESLOTEN KRING
Meneer?
Een bosje bloemen? Twee voor een centime.
Sneeuwklokjes.
De bevroren tranen van God.
Ik neem ze allemaal.
Hoe heet je?
Jean, meneer.
Ga zitten.
Drink wat om door te warmen.
Niet hier. Maar u kunt me later een glas aanbieden in de Calisaya.
Ik was vroeger best beroemd, weet je.
Ja? Wanneer was dat?
Je gelooft me niet, maar het is waar.
Dank u. - Graag gedaan, meneer Melmoth.
Ik was zo beroemd, dat ze me eens in een emmer hebben laten zakken...
een mijn in. - Een mijn in? Waarom?
De mijnwerkers hadden me uitgenodigd om te komen eten.
Absoluut. Ik heb Amerika in de lengte en de breedte doorkruist.
Een hele trein voor mij alleen.
Met binnenin gecapitonneerd groen leer uit Marokko.
Op je gezondheid. - Op de jouwe, Oscar.
23...
24... 25... 26... 27... 28... 29...
30... 31... 32...
Hij is wakker.
Waar ben ik?
Wie bent u?
U bent in Clignancourt. Ik ben Jean en dit is mijn broertje Leon.
Zeer aangenaam kennis te maken, meneer.
Geef mij het geld. - Gedraag je.
Ik wou een ei voor hem koken. - Wat aardig.
Waar is mijn portefeuille?
Mijn herinnering aan gisteravond is nogal vaag, vrees ik.
Ik vind je broer aardig. Hij zou hier niet moeten zijn.
Ik heb hem vijf jaar niet gezien. Toen kwam hij ineens opdagen.
Helemaal uit Lille.
Familie.
Zo belangrijk.
Is dat je moeder? - Was.
Ik heb twee zonen.
Niks. Ik heb nogal hoofdpijn.
Zal ik jullie een verhaal vertellen?
Ik ben best goed in verhalen.
We hebben geen tijd voor verhalen. Wij moeten werken.
Misschien een andere keer.
Misschien.
Wacht even, alstublieft!
Oscar.
Geen blijde ontmoeting bij maanlicht, arme Titania.
Ja, lieve jongen, dat is zo. - Waarom zit je in de regen?
Ik heb al mijn geld gespendeerd aan jeugd en schoonheid. Ik ben blut.
Help me, alsjeblieft. - Laten we naar binnen gaan.
Net als die lieve Sint Franciscus, ben ik getrouwd met armoe.
Maar in mijn geval is het huwelijk geen succes.
Robbie, je bent me er eentje. Hoe lang ben je hier al?
Hoeveel zijn we u schuldig?
Twaalf franc. - Twaalf franc? Allemachtig.
Het is een lange dag geweest. Heb je twaalf franc voor me of niet?
Ja, natuurlijk.
Nogmaals, ik sta bij je in het krijt.
Twee absint.
Lieve Robbie, ik heb je zo gemist.
Bijna een jaar stilte als straf.
Napels was een ramp, precies zoals jij voorspeld had.
Ik weet dat ik er altijd om vraag. Maar vergeef je me?
Vergeving is voor amateurs en jij bent een professionele masochist.
Het regent niet meer.
Ik breng je naar huis. - Lieve jongen, wat wreed.
Laten we kibbelen als twee ontstemde keukenmeiden.
Laten we maar onze gratie verliezen met gebabbel over onze meerderen.
Bosie heeft £20.000 geërfd, horen we.
Hij komt volgende week.
Ik wilde een kleine pourboire bij 'm lospeuteren.
Hoe lang ben je hier, Robbie?
Ik ga dinsdag naar mijn moeder in Menton.
Nog meer paraffine-injecties. Wat heerlijk.
Neem Oscar mee. Die ziet eruit als een rot ei in gelei.
Wat is er gebeurd?
Vergiftigd door een moule toen Robbie vorige week arriveerde.
Sindsdien is mijn huid vreemd. - Melaatsheid, vermoed ik.
Dank je, lieve. Maar laten we 't hebben over vrolijker zaken.
Je vaders overlijden, bijvoorbeeld. Hoe ging het?
Grotendeels zonder hapering. Bij en buiten bewustzijn.
Zoals bij leven. - Mijn broer Percy was vlak ervoor bij hem.
Papa opende zijn ogen en spuwde op hem. - De boksregels van Queensbury.
Ik heb mijn aartsvijand tenminste overleefd.
Hoewel ik op dat moment min of meer verhongerde.
Met Kreeft à la Newberg zeker?
Een delicatesse, die heden ten dage helaas zeldzaam is.
Wat me op een nogal gênant punt brengt.
Vraag me niet om geld. Ik heb niets over.
Lieve jongen, je hebt net £20.000 geërfd.
Je wilt toch niet dat ik op straat sta?
Als je doet als een oude prostitué, hoor je daar misschien.
Alsjeblieft, Bosie. - Hou je erbuiten, Robbie.
Dit gaat jou niet aan. - Helaas toch wel.
Sinds Oscar met jou naar Napels ging, heeft iedereen 'm aan zijn lot overgelaten.
Constance is overleden. Zijn zoons zijn hem afgenomen.
Zijn vrienden zijn weg en nu keer jij, die alles aan hem dankt, hem de rug toe.
Ik heb er genoeg van om de schuld te krijgen...
van de zelfverminking van een gulzige snob.
Ik ben mijn liefjes hoeder niet. Wil hij eten, zal hij werken.
Wat heb je recent geschreven? - De dessertwagen.
Ik zie je oogjes oplichten. Wat zullen we nemen?
Een van je aambeien barst nog. Het was maar 'n losse gedachte.
Net als al je werk. - Ik walg van je, Bosie!
Denk je dat dat me wat uitmaakt?
Ik vroeg je wat, Oscar. Wakkert de vlam nog?
Nee, niet, hè?
Dus ik moet je luxe leven betalen, terwijl jij over de boulevards waggelt...
en om borrels bedelt? Allemachtig.
Sommigen van ons moeten werken. Kom mee.
Reggie is er als je wakker wordt en ik ben in een oogwenk terug.
Heb je het tegen Bosie gezegd?
Sinds die lunch heb ik 'm niet meer gezien.
Dat moet je. Als er wat gebeurt... - Er gebeurt niets.
Is het echt nodig, dokter Tucker? Ik voel me uitstekend.
We doen het zo snel mogelijk.
Chloroform. Snel.
Oscar, ouwe oplichter. Je ziet er gezond uit.
Dat weet ik. Ongelooflijk, hè?
Een giftige moule vier maanden terug en sindsdien ben ik af en aan ziek.
Lieve jongen, achter de commode staat een fles champagne.
Maak open. We drinken op je aankomst.
Het mag eigenlijk niet.
Natuurlijk niet.
Je bent het water overgestoken voor een waardevolle vriend.
Er staan glazen onder bed.
Arme schat.
Ik hoor dat je een nieuw toneelstuk schrijft.
Ja, een soort van.
Robbie heeft me notitieboekjes gegeven waarin ik mooie gedachten krabbel.
Maar helaas...
heb ik er dit jaar niet één gehad.
Ik zal een verschrikkelijk geheim verklappen.
En zeg er alsjeblieft niets over tegen Robbie, schat.
Ik heb het toneelstuk aan drie verschillende personen verkocht.
En ik heb nog niet een woord geschreven.
Best slim, hè?
Niks beter dan een Ierse bedelaar die z'n draai heeft gevonden.
Wat doe je als je moet leveren?
Sterven.
Ik word verlamd door duistere gedachten.
Soms vraag ik me af...
Is het wel een moule?
Het kan wel wat anders zijn.
Allemachtig.
Reggie, waarom is Constance overleden?
Waarom ben ik zo gek geworden?
Mijn hersenen liggen verpletterd in gruzelementen.
Is het... - Syfilis.
Zie je de hel waarin ik leef?
Robbie wil dat ik een toneelstuk schrijf, maar ik worstel met mijn ziel.
Reggie, ik kan geen toneelstuk schrijven. - Natuurlijk wel.
Verman je, Oscar.
Over een paar dagen mag je een ritje maken. Dat wordt heerlijk.
Ik weet niet wat er vorige week is gebeurd. Alles is vervaagd.
Meneer Melmoth. - Meneer Picard. Hoe gaat 't?
Zeer goed. We maakten ons zorgen om u.
Maakt uw vrouw het ook goed? - Zeer.
Absint. - Oscar.
Reggie, donder op! Nog één borrel voor ik doodga.
Ik heb Maurice Engels geleerd...
maar hij spreekt de taal der liefde vloeiender.
Waar was je m'n hele leven?
Mag ik alsjeblieft een sjaal?
Dank je zeer. - Het vriest.
Ga van me af.
Ik wist niet dat jij erom gaf.
Voorzichtig met mijn oor.
Kun je me een beetje hoger leggen, lieve jongen?
Wie kan dat nog zo laat zijn?
Wat een schitterende verrassing. De jongens.
Blijft ons dan niets bespaard?
Hoe is het leven op de boulevard?
Gaat alles goed in de onderwereld? - We hoorden dat je ziek was.
Ga je dood? - Stil.
Zo ja, dan moet je het verhaal afmaken. En je bent ons nog tien franc schuldig.
Zie je, Reggie? Nog meer crediteuren.
Ik sterf boven mijn stand.
Lieve jongens, jullie krijgen jullie verhaal.
We nemen champagne, cocaïne...
en misschien nog een laatste geluksmoment voor mij.
Dat was een grapje.
Toe, waar was ik? - Bij de twee smaragden.
De twee smaragden.
Het is winter, zei de zwaluw.
In Egypte is de zon warm.
Mijn vrienden bouwen een nest in de tempel van Boalbec.
Witte en Rose duiven kijken naar ze, terwijl ze elkaar koel houden.
Beste Prins...
Ik moet u verlaten, maar ik zal u nooit vergeten.
En komende lente zal ik u twee schitterende juwelen brengen...
ter vervanging van de twee die u hebt weggegeven.
Reggie, wil je het licht temperen?
Zwaluw, zwaluw, zwaluwtje...
zei de Gelukkige Prins.
Beneden op het plein staat een kleine luciferverkoper.
Hij heeft zijn lucifers laten vallen in de goot...
en ze zijn allemaal onbruikbaar.
Zijn broer slaat hem als hij zonder geld thuiskomt.
Dan huilt hij.
Hij heeft schoenen noch sokken...
en zijn hoofd is onbedekt.
Pik die smaragden uit mijn ogen en geef ze aan hem.
Dan slaat zijn broer hem niet.
Toen kwam de zwaluw terug bij de prins.
Nu ben je blind, zei hij.
Dat zal ik altijd blijven.
Toen kwam de sneeuw en na de sneeuw de vorst.
Uiteindelijk wist de zwaluw dat hij ging sterven.
Hij was net sterk genoeg...
om nog één keer naar de schouder van de prins te vliegen.
Vaarwel, lieve prins, mompelde hij.
Ik ben blij dat je naar Egypte gaat, zei de Gelukkige Prins.
Ik ga niet naar Egypte.
Maar naar het huis van de dood.
Dood is de broer van de slaap, niet?
En hij kuste de prins op zijn lippen...
en viel dood neer...
aan zijn voeten.
De discipelen slapen.
Het einde is nabij.
Is de doodsoorzaak genoemd?
Een ernstige kou, lijkt het.
Zoals een man zaait, zal hij oogsten.
Vindt de begrafenis hier plaats?
Nee. Hij blijkt de wens te hebben om in Parijs te worden begraven.
Kom gauw thuis, vader. - Morgen.
En morgen en morgen.
Kijk. De jongens.
Welke jongens? Maurice? Bosie?
Het spijt me.
Het spijt me verschrikkelijk.
Zoveel gebroken harten.
En zij moeten er eeuwig mee leven. Eeuwig en eeuwig.
Wereld zonder einde.
Ober...
Meer champagne.
Gisteren besloot ze dat ik een ober was.
En vandaag? - Geen idee. Hij heeft niks gezegd.
De dokter zegt dat hij het hooguit 48 uur volhoudt.
Heb je er een priester bijgehaald? - Nee. Moet dat?
Dan doe ik het.
Ik moet u vertellen, eerwaarde, dat de stervende...
een beroemde literaire figuur is geweest.
Ze zijn voor God allemaal gelijk, meneer Ross.
Hij heeft nauwelijks tijd om te lezen...
met al ons zondaars op weg naar de hel.
Hoe heet die vriend van u, die zo laat thuis keert...
en toch zo dorst naar het bloed van de Heer?
Oscar Wilde. - Allemachtig.
Heeft meneer Wilde de wens tot het Heilig Oliesel geuit?
Jazeker. Toen hij nog kon spreken.
Is hij gedoopt? Is hij geen protestant?
Hij wilde katholiek worden.
Nee...
Maakt u zich geen zorgen.
We regelen het wel. Ik heb alles bij me wat ik nodig heb.
Tenzij natuurlijk duiveluitdrijving nodig is.
Dat is een grapje van me.
We zijn nog op tijd.
Goedenavond, meneer Dupoirier. We hebben u zondag gemist.
Oscar, kun je me horen?
Dit is pastoor Dunn. Reggie, opzij.
Pastoor Dunn is bereid je te dopen en absolutie te geven.
Maar ga rechtop zitten en let op. - Welnu, meneer Ross...
Zelfs tussen stijgbeugel en grond is er tijd voor de Oefening van Berouw.
Haast u niet.
Goedenavond, meneer Wilde. Ik ben pastoor Cuthbert Dunn.
Ik zal een paar eenvoudige dingen tegen u zeggen...
maar ik moet weten dat u ze begrijpt. Elk teken is voldoende.
Dat is erg goed. Laten we knielen en bidden.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Heer, kijk met meelij naar uw dienaar Oscar.
Vergeef hem zijn zonden.
Meneer Wilde, onderzoek uw geweten.
Er zijn geen geheimen tussen God en de mens.
Praat tegen hem.
Waar verloor u de Heer uit het oog?
Clapham Junction.
Jezus Christus is gekruisigd op Golgotha...
om ons onze zonden te vergeven.
Ik doop u in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
Ook als ik moet gaan door een dal vol schaduw van dood
en ik mijn ogen naar de heuvels opsla...
dan komt mijn verlossing.
Dat was prachtig, hè? - We zijn zo dankbaar.
Niets te danken. Het is een voorrecht zo'n voornaam schrijver te ontmoeten.
Als u me nodig hebt: onze vriend Dupoirier weet waar ik ben.
Het wordt een prachtige dag.
Ga vooral door, meneer Wilde.
Dus haalden ze het standbeeld van de Gelukkige Prins naar beneden.
Omdat hij niet langer mooi en nuttig is...
zei de kunstprofessor van de universiteit.
En ze smolten het standbeeld in een oven.
Wat vreemd, zei de voorman van de gieterij.
Dit gebroken loden hart smelt niet.
Ze moeten het weggooien.
Dus gooiden ze het op de vuilnishoop, waarop ook de dode zwaluw lag.
Verdomme, Bosie, hou je mond.
Je zult het niet begrijpen, Robbie, hoe zou je dat ook kunnen?
Wat begrijpen? - Het soort liefde die Oscar en ik deelden.
Je hebt nooit iets met iemand gedeeld. Je bent te verrekte egoïstisch.
Waar was jij toen hij stierf? - Daar gaan we.
Je hebt nooit kunnen accepteren dat Oscar van mij hield en niet van jou.
Want dat deed hij niet, hè? Hoe hard je ook je best deed.
En wat heb je je best gedaan.
Bosie!
Verdomme. - In hemelsnaam, Bosie.
Tweedehands proleet! Weet je wat Oscar van je vond?
Hij vond je een nuttige saaie piet.
Als de geschiedenis omkijkt, ziet hij jou niet.
Alleen hem en mij.
Jij bent slechts de voetnoot, kuttenkop.
Breng me de twee kostbaarste dingen uit de stad,
zei God tegen een van zijn engelen.
En de engel bracht hem het loden hart en de dode vogel.
Goed gekozen, zei God.
Want in mijn paradijselijke hof zal dit vogeltje eeuwig zingen...
en in mijn gouden stad zal de Gelukkige Prins me eren.
Robbie betaalde Oscars schuld af en wijdde de rest van zijn leven aan...
de herwaardering voor het werk en de reputatie van zijn vriend.
Bosie stierf blut in 1945.
Samen met 750.000 anderen die wegens homoseksualiteit waren veroordeeld...
werd Oscar in 2017 gratie verleend.
Het is een droom.
Vertaling: Theresa van der Gruit
Steun ons en word VIP-member om alle advertenties